یک فسیل ناشناخته تمساح در داخل همان سنگ هایی که ابوالهول از آن ساخته شده بود، پیدا شد

جمجمه خزنده منقرض شده ای که یک قرن پیش در صخره های سازند ابوالهول پیدا شد متعلق به گونه جدیدی بود.

این فسیل سال ها به اشتباه طبقه بندی می شد. دیرینه شناسان اکنون کشف کرده اند که این نمونه متعلق به یک جنس و گونه ناشناخته از کروکودیل های بینی باریک است. خویشاوندان تمساح ها و تمساح ها که به نام هوروس، خدای مصر باستان نامگذاری شده اند.

حدود 4500 سال پیش مصریان باستان مجسمه ابوالهول بزرگ جیزه را از سنگ آهک سازند صخره ای مقتم تراشیدند. آنها نمی دانستند که سنگ هایی که برای ساختن این بنای تاریخی استخراج می کنند، بقایای یک موجود بسیار مسن تر را نیز در بر می گیرد. فسیل های یک تمساح منقرض شده که میلیون ها سال پیش در این منطقه زندگی می کرد.

محققان گونه ناشناخته ای از تمساح بینی باریک را از فسیلی که اولین بار در سازند مقتم و در میان سنگ هایی که برای ساخت ابوالهول و اهرام جیزه کشف شد، شناسایی کردند. این خزندگان گروهی از کروکودیل ها با پوزه بلند و باریک هستند. مطالعه ای که در 7 اکتبر در مجله علمی Royal Society Open Science منتشر شد نشان می دهد که طبقه بندی قبلی این فسیل اشتباه بوده است. این کشف همچنین اطلاعات جدیدی در مورد حیواناتی که مدت ها قبل از ظهور بناهای ساخته دست بشر در سرزمین مصر مدرن زندگی می کردند، در اختیار دانشمندان قرار می دهد.

در دهه 1920، چندین بقایای فسیل شده، از جمله جمجمه تقریباً دست نخورده یک خزنده تمساح مانند، در سازند مقتم در مکانی نزدیک قاهره کشف شد. قدمت این سازند زمین شناسی به حدود 45 میلیون سال پیش برمی گردد. شباهت استخوان های کشف شده با نمونه هایی از گونه های زنده Thomistoma Eschlegli، تمساح بینی باریک بومی اندونزی و مالزی، کارشناسان را بر آن داشت تا ابتدا آنها را به یک جنس نسبت دهند. تا قبل از این تحقیق، جمجمه دست نخورده کشف شده به عنوان هولوتایپ یا نمونه مرجع اصلی برای شناسایی گونه منقرض شده Thomistoma cairense شناخته می شد.

شناسایی یک گونه جدید با کمک فن آوری های پیشرفته

در مطالعه جدید، محققان با استفاده از روش‌های دیرینه‌شناسی مدرن، از جمله تصویربرداری microCT، توانستند ساختار داخلی فسیل‌ها را بدون شکستن آن‌ها بررسی کنند. این بررسی ها تفاوت های متعددی را بین تمساح های سازند مقتم و گونه های جنس Thomistoma نشان داد. محققان همچنین اندازه جمجمه را با نمونه‌های مدرن و فسیل‌های دیگر تمساح‌های خرطومی باریک مقایسه کردند و دریافتند که این جمجمه با طول تقریبی 46 سانتی‌متر نه تنها متعلق به گونه‌ای جدید، بلکه به گونه‌ای سرد ناشناخته نیز تعلق دارد.

دانشمندان نام Herugavialis cairensis را برای این گونه انتخاب کردند. قسمت اول نام آن از هرو، نام دیگر هوروس، خدای مصر باستان گرفته شده است. در برخی متون مصری از ابوالهول به عنوان هوروس افق یاد شده است. ارتباط این گونه تازه شناسایی شده با مجسمه معروف ابوالهول تنها به محل کشف بقایای آن محدود نمی شود. چون هر دو فاقد نوک بینی هستند.

مصریان باستان این مجسمه عظیم را ابوالهول نمی نامیدند. این نام توسط یونانیان باستان حدود 2000 سال پس از ساخت مجسمه رایج شد. ممکن است به دلیل شباهت مجسمه مصری به موجود اسطوره ای ابوالهول در فرهنگ یونانی، چنین نامی را انتخاب کرده باشند. ابوالهول افسانه ای بدنی شبیه شیر، سر زن و بال هایی شبیه به عقاب داشت.

هشام سلام، یکی از نویسندگان این مطالعه و دیرینه شناس در دانشگاه منصوره مصر، در مصاحبه با الیجا ولفسون از واشنگتن پست گفت:

هدف ما پیوند تاریخ طبیعی مصر باستان با تاریخ بشری این سرزمین و میراث تمدن مصر باستان است. کروکودیل ها بخشی از اکوسیستم رودخانه نیل بودند. رودخانه ای که نقش اساسی در زندگی مصری ها داشت. این حیوانات همچنین نقش مهمی در باورها و فرهنگ مصر باستان داشتند.

کروکودیل های دماغ باریک که از بستگان کروکودیل ها و تمساح ها هستند، در گذشته در نقاط مختلف جهان پراکنده بودند. پل برک، نویسنده اصلی این مطالعه و دیرینه شناس در موزه تاریخ طبیعی سوئد، در بیانیه ای توضیح داد که منطقه مدیترانه خانه مجموعه متنوعی از تمساح ها از جمله کروکودیل های باریک خرطوم در 50 میلیون سال گذشته بوده است. در واقع، Hrogavialis cairensis احتمالاً در زیستگاه دریایی کم عمق خود با حداقل دو گونه دیگر از این خزندگان زندگی می کرده است.

امروزه تنها دو گونه از کروکودیل‌های بینی باریک زنده مانده‌اند: Thomistoma schlegeli که قبلاً ذکر شد و Gavyalis gangticus که همچنان در زیستگاه‌های نپال و شمال هند به حیات خود ادامه می‌دهد. هر دو گونه در معرض خطر انقراض هستند. پل برک در مصاحبه با جیک بولر از ساینس نیوز گفت:

بنابراین، ما باید این حیوانات و تاریخ طولانی آنها را بشناسیم.

بازنگری طبقه بندی این فسیل همچنین به درک بهتر تنوع شکارچیان بزرگ در مصر باستان کمک می کند. الکس هستینگز، دیرینه شناس در موزه علوم مینه سوتا که در این تحقیق شرکت نداشت، به تیلور نیکولیولی از CNN گفت.

تصحیح شناسایی این گونه فسیلی به ترسیم تصویر دقیق تری از ویژگی های شکارچیان بزرگ این منطقه کمک می کند. این کشف، تنوع شناخته شده تمساح های خرطومی شگفت انگیزی را که در دوران باستان در سراسر منطقه مدیترانه زندگی می کردند، گسترش می دهد.