








اکثر ایستگاه های مترو فقط چند طبقه زیر سطح زمین هستند، اما تعداد کمی از آنها بسیار عمیق تر ساخته شده اند. به گونه ای که ممکن است هشت دقیقه طول بکشد تا به سکو برسد و حتی تغییر فشار هوا در هنگام بالا و پایین رفتن، مانند زمانی که هواپیما در حال فرود است، روی گوش ها تأثیر می گذارد.
جغرافیا و تاریخ دو عامل اصلی چنین ساخت و سازهایی بوده اند. سواحل مرتفع رودخانه ها، شهرهای کوهستانی، و همچنین رویکرد دوران جنگ سرد برای ساخت ایستگاه های مقاوم در برابر بمب، مهندسان را مجبور به ساخت تونل هایی بسیار پایین تر از حد معمول کرد.
نتیجه این حفاریهای عظیم ایستگاههایی هستند که بیشتر شبیه سالنهای بزرگ زیرزمینی هستند تا یک ایستگاه ترانزیت. فضاهایی پوشیده از موزاییک و مجهز به برخی از طولانی ترین پله برقی های جهان. در ادامه عمیق ترین ایستگاه های مترو جهان از رتبه دهم تا رکورددار نهایی معرفی می شوند.
10. ایستگاه پلوشچاد لنینا; 67 متر

ایستگاه Ploshchad Lenina در خط Kirovsko-Vyborgskaya متروی سنت پترزبورگ با عمق 67 متر در جایگاه دهم قرار دارد. این ایستگاه در ژوئن 1958 افتتاح شد و ورودی سطحی آن در داخل ترمینال راه آهن Finlyandsky ساخته شده است. همان ایستگاه فنلاند که لنین در سال 1917 پس از بازگشت از تبعید به آنجا رسید و سخنرانی کرد. این رویداد بعدها به صورت موزاییکی در سالن ایستگاه به تصویر کشیده شد.
معمار این مجموعه، آندری آندریف، طرحی عمیق با پایه های ستون ارائه کرد و از ترکیب ساده قرمز و سفید استفاده کرد. رویکردی که عمداً از تزئینات درخشان دوره استالین به دور بود. در سال 2006 سیستم روشنایی ایستگاه بازسازی شد و فضای داخلی روشن تر از قبل شد.
9. ایستگاه پارک واشنگتن; 79 متر

پارک واشنگتن با 79 متر عمق، عمیق ترین ایستگاه حمل و نقل عمومی در آمریکای شمالی و تنها ایستگاه کاملاً زیرزمینی در سیستم ریلی سبک MAX در پورتلند است. این ایستگاه در سپتامبر 1998 همزمان با گسترش مسیر وست ساید افتتاح شد و برای عبور از منطقه کوهستانی وست هیلز بین مرکز شهر و باغ وحش اورگان عمیقا حفر شد.
دمای سکوی ایستگاه به لطف صخره های اطراف تقریباً همیشه در 10 درجه سانتیگراد باقی می ماند. در دیوارهای آن نمونههایی از هستههای سنگی وجود دارد که تاریخ زمینشناسی 16 میلیون ساله منطقه را نشان میدهد. برخلاف بسیاری از ایستگاه های عمیق، مسافران برای رسیدن به سطح زمین از آسانسورهای پرسرعت استفاده می کنند و مسیر اصلی توسط پله برقی پوشش داده نمی شود.
8. پارک پوبدی; 84 متر

پارک پوبدی با عمق 84 متر عمیق ترین ایستگاه متروی مسکو به حساب می آید و در عین حال رکورد دیگری را نیز در اختیار دارد: طولانی ترین پله برقی اروپا. طول هر پله برقی 126 متر و 740 پله است و پیاده روی کامل حدود سه دقیقه طول می کشد. آنقدر طولانی که نمی توانی انتهای مسیر را به وضوح از پایین ببینی.
ساخت ایستگاه در سال 1986 آغاز شد، اما افتتاح آن تا سال 2003 طول کشید. این مجموعه محل تقاطع خطوط Arbatsko-Pokrovskaya و Kalininsko-Solntsevskaya است و دارای دو سکوی مشابه با طراحی قرمز و خاکستری است. ناتالیا شورگینا و نیکولای شوماکوف طراحی آن را بر عهده داشتند. سازندگان همچنین از روشی نوآورانه با بلوک های فولادی پر شده با بتن برای کاهش هزینه ها استفاده کردند.
7. Admiralteyskaya; 86 متر

عمیق ترین ایستگاه سن پترزبورگ ده ها سال منتظر بوده تا به مرحله افتتاحیه خود برسد. برنامه ریزان می خواستند ایستگاهی در مرکز شهر در نزدیکی موزه ارمیتاژ و ساختمان دریاسالاری بسازند، اما حفاظت دقیق از بافت تاریخی سطح، انتخاب محل خروج را به یک موضوع پیچیده تبدیل کرد. Admiralteyskaya سرانجام در دسامبر 2011 افتتاح شد. سال ها پس از ساخت تونل های اطراف آن.
این ایستگاه در عمق 86 متری زمین قرار دارد و مسافران ابتدا با پله برقی 125 متری به سکویی می رسند که یکی از طولانی ترین نمونه های جهان است و سپس قسمت دوم مسیر را پایین می آورند. قطارها سال ها از کنار سکوی آماده اما باز نشده عبور می کردند و همین امر باعث شد که مردم محلی آن را ایستگاه ارواح بنامند.
6. دانشگاه; 87 متر

ایستگاه Universytet در خط Sviatoshynsko-Brovarska متروی کیف در نوامبر 1960 افتتاح شد و نام خود را از دانشگاه ملی تاراس شوچنکو در همان نزدیکی گرفته است. تالار سه طاقی با ستونهای مرمر قرمز و ردیفهایی از سنگ مرمر سفید بر اساس الگوی معماری باشکوه دوران استالینیست طراحی شده است.
در طول تهاجم روسیه به اوکراین در سال 2022، سردیس های مربوط به شخصیت های روسی پوشش داده شد. این ایستگاه که رسماً به عنوان یک بنای تاریخی معماری ثبت شده است، مانند بسیاری از ایستگاه های عمیق در کیف، در طول جنگ به پناهگاه بمب نیز تبدیل شد.
5. هونگتودی; 94.47 متر

قبل از اینکه Hongyancun رکورد را بدست آورد، Hongtudi عمیق ترین ایستگاه مترو در چین بود. این مجموعه در منطقه Jiangbei چونگ کینگ واقع شده است و خطوط 6 و 10 شبکه حمل و نقل ریلی چونگ کینگ را به هم متصل می کند.
عمق ایستگاه طی چند مرحله افزایش یافت. خط 6 در سال 2012 در عمق بیش از 60 متر افتتاح شد و سکوهای خط 10 که در سال 2017 به مجموعه اضافه شد، کمترین نقطه را به حدود 94 متر رساند. جابجایی بین طبقات کار ساده ای نیست و طبق گزارش ها بیش از 90 پله برقی در قسمت های مختلف این مجموعه وجود دارد. قابلیتی که هونگ تودی را به یکی از موضوعات عجیب و جذاب در اینترنت تبدیل کرده است.
4. دروازه طلا; 96.5 متر

Zoloti Vorota که نام آن از دروازه طلایی قرون وسطایی کیف بالای آن گرفته شده است، در 31 دسامبر 1989 افتتاح شد و معمولاً در بین زیباترین ایستگاه های مترو در اروپا قرار دارد. Boris Zzherin، Vadim Zzherin و Mykola Zharikov آن را طراحی کردند و طرح اولیه ساده و کاربردی را کنار گذاشتند تا فضایی شبیه به معابد باستانی کیف روسیه ایجاد کنند.
در فضای داخلی ایستگاه 80 موزاییک وجود دارد که شاهزادگان و مقدسین آن دوره را به تصویر می کشد. Zoloti Vorota در عمق 96.5 متری قرار دارد و به ایستگاه Teatralna در خط بالایی متصل است. این ایستگاه همچنین پس از شروع حمله روسیه به اوکراین در سال 2022 به پناهگاه مورد استفاده مردم تبدیل شد.
3. آرسنالنا; 105.5 متر

برای چندین دهه، آرسنالنا به عنوان عمیق ترین ایستگاه متروی جهان شناخته می شد و با 105.5 متر عمق، عمیق ترین ایستگاه خارج از چین باقی مانده است. این ایستگاه در سال 1960 در نزدیکی کارخانه قدیمی آرسنال کیف افتتاح شد.
برخلاف بسیاری از ایستگاه های شوروی، فضای داخلی آن بسیار ساده است. مهندسان در حین ساخت با مشکلاتی در رابطه با خاک سخت و آب زیرزمینی مواجه شدند و در نهایت سالن مرکزی را از طرح خارج کردند. نتیجه چیدمانی شبیه به ایستگاههای متروی لندن با ستونهایی بود که بیشتر تزئینی هستند.
پایین رفتن از پله برقی بیش از پنج دقیقه طول می کشد و طولانی ترین مسیر پله برقی در کیف را تشکیل می دهد. در جریان تهاجم روسیه به اوکراین در سال 2022، هزاران نفر در سکوی این ایستگاه در برابر حملات موشکی و پهپادی پناه گرفتند و عمق زیاد آن نقشی را که طراحان شوروی در ابتدا برای چنین ایستگاه هایی در نظر گرفته بودند، ایفا کرد.
2. متروی پیونگ یانگ; 110 متر

متروی پیونگ یانگ در این رتبه بندی در موقعیت متفاوتی قرار دارد، زیرا عمق آن با ارتفاع سیستم مترو اندازه گیری می شود، نه یک سکوی خاص. کره شمالی اعلام کرده است که خطوط این شبکه بیش از 110 متر زیر زمین است. عمقی که از تمام ایستگاه های این لیست بیشتر است.
این مترو هیچ بخش باز ندارد و در سالن های آن درهای ضد انفجار تعبیه شده است. بنابراین هر ایستگاه می تواند همزمان نقش یک پناهگاه بمب را ایفا کند. این مترو بین سال های 1969 تا 1972 در دوران کیم ایل سونگ ساخته شد.
دمای داخل شبکه در طول سال حدود 18 درجه سانتیگراد باقی می ماند و سفر با پله برقی به سطح تقریباً سه دقیقه و نیم طول می کشد. ایستگاههای شاخصی مانند پوهنگ نیز با سالنهای مرمر، لوسترها و نقاشیهای دیواری انقلابی جلوهای بسیار عالی دارند.
1. Hongyancun; 116 متر

عمیق ترین ایستگاه متروی جهان در زیر تپه ای در منطقه یوژونگ در چونگ کینگ قرار دارد و پایین ترین نقطه آن 116 متر زیر زمین است. عمقی تقریبا معادل یک ساختمان 40 طبقه که وارونه در زمین فرو رفته است.
Hongyancun در ژانویه 2022 به عنوان بخشی از خط 9 افتتاح شد و خط 5 در اواخر سال 2023 اضافه شد. با افتتاح آن، این ایستگاه از رکورد آرسنالنا در کیف پیشی گرفت.
اعداد این ایستگاه قابل توجه است. اختلاف ارتفاع دو ورودی اصلی آن به 141 متر می رسد و حدود هشت دقیقه طول می کشد تا از ورودی بالایی با پله برقی پایین بیایید. سرعت حرکت آسانسور نیز به قدری زیاد است که این امکان وجود دارد که گوش های مسافر در حین جابجایی نیز مانند هنگام سفر با هواپیما دچار تغییر فشار شوند.
Hongyancun برنده جایزه پروژه سال 2025 در جوایز بین المللی تونلینگ شد. شهر چونگ کینگ نیز یک مسابقه دویدن عمودی برگزار می کند که در آن شرکت کنندگان باید 860 پله را در مجموعه بالا بروند. البته بیشتر مسافران برای تردد در این مسیر ترجیح می دهند از آسانسور استفاده کنند.
حفاری عمیق تر
ساخت چنین ایستگاه هایی معمولا اولین انتخاب مهندسان نیست. عواملی مانند سواحل مرتفع رودخانه ها، ساختار عمودی شهرهای کوهستانی، حفاظت از مراکز تاریخی یا نیاز دولت ها به ایجاد پناهگاه های مقاوم در برابر بمباران، مهندسان را به حفر تونل در اعماق غیرعادی سوق داده است.
رکورد عمیق ترین مترو به تدریج از شهرهای اتحاد جماهیر شوروی سابق که پیشگام ساخت متروهای عمیق بودند به مناطق کوهستانی چین منتقل شد. در حال حاضر، Hongyancun عنوان عمیق ترین ایستگاه جهان را به خود اختصاص داده است، اما چونگ کینگ همچنان خطوط راه آهن را از میان تپه های خود عبور می دهد و احتمالاً رکورد بعدی در این منطقه ثبت می شود.
در حال حاضر، یک واقعیت مسلم است: جایی در حال حاضر، یک مسافر احتمالاً حدود هشت دقیقه سوار بر پله برقی می شود تا قطاری را در اعماق زمین بگیرد.

















گفتگو در مورد این post