7 تا از سریعترین جت های جنگنده که برای سرعت های فوق العاده و رهگیرهای سریع ساخته شده اند

جت های جنگنده برای چیزی بیش از پرواز سریع ساخته شده اند، اما سرعت همچنان می تواند نقش تعیین کننده ای در نبرد داشته باشد. سرعت بالا به هواپیما این امکان را می دهد که تهدیدات را در کوتاه ترین زمان ممکن رهگیری کند، از موقعیت های خطرناک فرار کند و مسافت های طولانی را در زمان کوتاهی طی کند.

برخی از سریع ترین جنگنده های تاریخ در طول جنگ سرد ظهور کردند. زمانی که ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی در رقابتی تنگاتنگ برای ساخت هواپیماهایی بودند که بتوانند بالاتر و سریعتر از رقبای خود پرواز کنند. رکوردهای ثبت شده توسط تعدادی از این جت ها حتی برای جنگنده های بسیار جدیدتر نیز دست نیافتنی باقی می ماند.

در زیر 7 نمونه از سریع ترین جت های جنگنده ساخته شده بر اساس حداکثر سرعت اعلام شده رتبه بندی و معرفی شده اند.

7. Mikoyan MiG-29 Fulcrum

حداکثر سرعت: 2.3 ماخ، حدود 1520 مایل در ساعت

برد رزمی: 700 تا 900 کیلومتر

MiG-29 به عنوان یک جنگنده سبک تر در ارتش شوروی طراحی شد تا بتواند توانایی های Su-27 و مقابله با جنگنده هایی مانند F-16 را تکمیل کند. ساختار دو موتوره و طراحی آیرودینامیکی آن به آن شتاب قدرتمند، سرعت بالا و قدرت مانور عالی در مبارزات سگی می دهد.

برخلاف رهگیرهای قدیمی که عمدتاً برای دفاع از حریم هوایی بزرگ طراحی شده بودند، فالکروم به طور خاص برای عملیات تاکتیکی خط مقدم توسعه داده شد. این جنگنده همچنان در خدمت نیروی هوایی چندین کشور است و یکی از پرکاربردترین جنگنده های عملیاتی امروزی است.

6. گرومن اف-14 تامکت

حداکثر سرعت: 2.3 ماخ، حدود 1544 مایل در ساعت

محدوده کشتی: حدود 3000 کیلومتر

F-14 Tomcat به عنوان یک جنگنده مبتنی بر ناو و رهگیر ناوگان دفاعی برای نیروی دریایی ایالات متحده برای دفع تهدیدات دوربرد توسعه داده شد. فناوری بال متغیر این هواپیما تعادل منحصر به فردی را بین پرواز با سرعت کم (برای فرود و برخاستن از ناو هواپیمابر) و رهگیری با سرعت بالا ایجاد کرد.

تامکت این عملکرد را با رادار قدرتمند و موشک های دوربرد ترکیب کرد که امکان درگیری فراتر از خط دید را فراهم کرد. اگرچه نیروی دریایی ایالات متحده این هواپیما را بازنشسته کرده است، F-14 یکی از شناخته شده ترین و نمادین ترین جنگنده ها در تاریخ هوانوردی است.

5. Mikoyan-Gurevich MiG-23 Flogger

حداکثر سرعت: 2.35 ماخ، حدود 1553 مایل در ساعت

برد رزمی: 901 مایل (1450 کیلومتر)

MiG-23 به عنوان یک رهگیر شوروی مجهز به فناوری بال متغیر (برای انطباق با مراحل مختلف پرواز) طراحی شد. تا کردن بال‌ها به عقب باعث کاهش مقاومت هوا در سرعت‌های بالا می‌شود، در حالی که باز کردن آنها به جلو باعث بهبود عملکرد هواپیما در هنگام برخاستن و پرواز در سرعت‌های پایین می‌شود.

این هواپیما نسبت به جنگنده های نسل چهارمی که از آن پیروی کردند، چابکی کمتری داشت، اما رادار و تسلیحات آن مجهز به قابلیت های فراتر از درگیری بصری (BVR) نشان دهنده پیشرفت قابل توجهی بود. حجم بالای تولید، میگ 23 را به یکی از جنگنده های شوروی تبدیل کرد که در آن زمان بیشترین حضور عملیاتی را در جهان داشت.

4. سوخو سو-27

حداکثر سرعت: 2.35 ماخ، حدود 1600 مایل در ساعت

برد رزمی: 1740 مایل (2800 کیلومتر)

اتحاد جماهیر شوروی Su-27 را به عنوان یک جنگنده برتری هوایی دوربرد توسعه داد که هدف آن به چالش کشیدن جنگنده هایی مانند F-15 بود. موتورهای دوقلوی قدرتمند آن شتاب و سرعت بالایی را به ارمغان می آورد و در عین حال طراحی آیرودینامیکی آن قدرت مانور بی نظیری به آن می بخشید.

Su-27 بعدها بنیانگذار خانواده ای از جنگنده ها از جمله Su-30، Su-34 و Su-35 شد. در حالی که مشتقات جدیدتر آن بیشتر بر حسگرها، تسلیحات و قابلیت‌های چند منظوره تمرکز دارند، نسخه اصلی در میان سریع‌ترین اعضای خانواده باقی می‌ماند.

3. McDonnell Douglas F-15 Eagle

حداکثر سرعت: 2.5 ماخ، حدود 1650 مایل در ساعت

برد رزمی: 674 مایل (1085 کیلومتر)

جنگنده F-15 Eagle تا حدودی برای رفع نگرانی های ناشی از توسعه هواپیماهای شوروی (مانند MiG-25) طراحی و ساخته شد. بر خلاف بسیاری از هواپیماهایی که صرفاً برای مأموریت های رهگیری ساخته شده اند، F-15 سرعت بالا را با قدرت مانور قوی و قابلیت های بی نظیر برای دستیابی به برتری هوایی ترکیب کرد.

این جنگنده به لطف بهینه سازی ها، سلاح های جدید و معرفی مدل های پیشرفته ای مانند F-15EX جایگاه و اهمیت خود را حفظ کرده است. عمر عملیاتی طولانی این جنگنده نشان می‌دهد که وقتی سرعت با حسگرهای پیشرفته، ظرفیت حمل سلاح بالا و انعطاف‌پذیری رزمی ترکیب می‌شود، یک هواپیما چقدر می‌تواند مؤثر بماند.

2. Mikoyan MiG-31 Foxhound

حداکثر سرعت: 2.83 ماخ، حدود 1900 مایل در ساعت

برد رزمی: 901 مایل (1450 کیلومتر)

MiG-31 که بر اساس MiG-25 ساخته شده است، سرعت برتر را با قابلیت های راداری، تسلیحات و رهگیری بهبود یافته ترکیب می کند. این جنگنده برخلاف جنگنده قبلی خود می توانست همزمان با چندین هدف درگیر شود و در ارتفاعات پایین تر عملکرد موثری داشته باشد.

فاکس هاوند هنوز به عنوان یک جنگنده رهگیر در ناوگان نیروی هوایی روسیه در خدمت است. اگرچه اعمال تغییرات و محدودیت های عملیاتی باعث شده تا مدل های ارتقا یافته فعلی این جنگنده در شرایط عادی به حداکثر سرعت اولیه خود نرسند. با این حال، ترکیب سرعت، برد پرواز و حسگرهای قدرتمند همچنان آن را به جایگاه برجسته ای در دفاع هوایی تبدیل کرده است.

1. Mikoyan-Gurevich MiG-25 Foxbat

حداکثر سرعت: 2.83 ماخ، حدود 1900 مایل در ساعت

برد رزمی: 1013 مایل (1630 کیلومتر) در 2.35 ماخ

اتحاد جماهیر شوروی MiG-25 را به عنوان یک رهگیر در ارتفاع بالا برای مقابله با هواپیماها و بمب افکن های شناسایی سریع طراحی کرد. سرعت بالای این هواپیما به دلیل دو موتور قدرتمند توربوجت و بدنه ای بود که برای تحمل گرمای شدید ناشی از سرعت بالا ساخته شده بود.

اگرچه قدرت مانور فدای سرعت در فاکس بت شد، اما این هواپیما به یکی از مخوف ترین جنگنده های دوران جنگ سرد تبدیل شد و حتی بر توسعه جنگنده آمریکایی F-15 تأثیر گذاشت. در حال حاضر تنها تعداد انگشت شماری از این جنگنده ها در وضعیت عملیاتی قرار دارند. به همین دلیل رکورد سرعت آن امروزه بیشتر از ارزش عملیاتی برخوردار است.

نتیجه گیری

سریع ترین جت های جنگنده جهان نشان می دهد که چگونه الزامات عملیاتی در گذشته مهندسان را به رسیدن به سرعت نهایی سوق داده است.

در حالی که جنگنده های مدرن به طور فزاینده ای بر روی رادارگریزی، ارتقاء حسگرها و ادغام تسلیحات تمرکز می کنند، رهگیرهای قدیمی هنوز رکوردهای سرعت زیادی را در اختیار دارند. طراحی این هواپیماها یادآور دورانی است که رسیدن به نقطه رویارویی هر چه سریعتر با تهدیدات می تواند به اندازه درگیری و شلیک سلاح حیاتی و تعیین کننده باشد.