انتقاد تند از اصلاح طلبان و اصولگرایان; «این روزها وقت کنایه نیست

اقتصاد ایران:

روزنامه اعتماد آنلاین نوشت: البته در هر موضوعی در روش ها و هدف گذاری تفاوت هایی وجود دارد و فطرت انسان نمی تواند از آن فرار کند. مثلاً در موضوع جنگ و تجاوز اسرائیل و آمریکا به ایران و روش های مقابله با آن، بین سیاستمداران اختلاف نظر وجود دارد، چرا که برخی معتقدند ته میدان را سنگین کرده و آمریکا را فاقد حداقل های اخلاقی برای اعتماد می دانند و برخی مذاکره و دیپلماسی را ترجیح می دهند و معتقدند که دستاوردهای مقاومت و شجاعت نیروهای مسلح و مردم باید به دست آید.

البته هر کدام از آنها دلایل قابل توجهی برای نظر خود دارند، اما آنچه مهم است نوع بیان، ادبیات و لحن آنهاست.

اصولاً در نوع ادبیات سیاسی، اهداف و مقاصد و اخلاقیات زیادی قابل تشخیص است. فردی که بخواهد جامعه و تصمیم گیران کشور را با روش و روشی متقاعد کند و هدفی برای اشتباه و آسیب رساندن به دیگران نداشته باشد، در گفتار و نوشتن از حداکثر ادب و احترام استفاده می کند و به جای نیش و کنایه و اتهام بر عمق استدلال و استناد خود می افزاید.

مردم عاقل به فکر امنیت کشور و مردم هستند و هیچ نشانی از هو کردن مخالفان و متهم کردن آنها در اظهارات آنها نیست. می توانیم متواضعانه با هم صحبت کنیم و حقیقت را در کلمات رقیب جستجو کنیم و راه هایی برای رفع خطرات پیدا کنیم.

متأسفانه، اقدامات مذموم در میان افراط گرایان بنیادگرا نهادینه شده است و احتمالا محترمانه ترین نهی ها در مورد این منکرات فاقد تأثیر لازم است. اتفاقا اشتباه بزرگی می کنند چون حرف درستشان اصلا با لحن تند و گزنده شنیده نمی شود. مثلاً در این دو جنگ اخیر، گفته آنها مبنی بر غیرقابل اعتماد بودن آمریکا به شدت ثابت شد و مشخص شد که حتی اعتبار امضای رئیس جمهور این کشور که در حضور آقای مکرون انجام شده است، چند روزی نمی ماند!

تندروهای جناح راست همان معنای واقعی را در سالهای گذشته چنان تند و تند و شعاری بیان کردند که مخاطب را از شنیدن و تفکر و دوست یابی با آمریکا دور کردند! همین الان هم علیه آقای خاتمی و آقای روحانی هجمه های تند و گزنده صورت می گیرد، زیرا آنها خواستار صلح شرافتمندانه شده اند.

واضح است که صلح به معنای فراموش کردن جنایات آمریکا نیست، اما راهی جز پایان دادن به جنگ شرافتمندانه وجود ندارد. اگر کسی فکر می‌کند احتمال شکست و نابودی کامل ناوها و پایگاه‌های آمریکا در منطقه وجود دارد و هزینه‌های سنگینی برای کشور متحمل نمی‌شود، می‌تواند با منطق و شواهد موثق جامعه و مسئولان را قانع کند و همه را با خود همراه کند. با بی ادبی و اتهام و شعار نمی توان کشوری را در مسیر افزایش تنش و خطرات بزرگ نگه داشت. اما اگر مردان و زنان اصولگرای تندرو گوشی برای گوش دادن به نصایح دلسوزانه ندارند، با تندروی برخی اصلاح طلبان چه باید کرد؟ آدم افسوس می خورد که برخی اصلاح طلبان در جهت عکس از همین روش استفاده می کنند.

اگر سخنرانان اصولگرا برای خود مفاهیم ثابتی دارند و مدعی اصلاح روش یا دبیری نیستند، اصلاح طلبان تندرو چگونه تضاد اصلاح طلبی را با اقتدارگرایی، تندخویی و درشتی و توقف دعواهای داخلی حل می کنند؟

متأسفانه برخی اصلاح طلبان در جنگ تحمیلی سوم کارنامه قابل قبولی از خود نشان ندادند و در محکومیت تجاوزات آمریکا و اسرائیل و ترور رهبر انقلاب و فرماندهان نیروهای مسلح و مردم بی گناه از جمله شرکت در تجمعات خودجوش و سراسری ورود همه جانبه و عملی نداشتند.

گردهمایی هایی که با حضور همه جریانات میهنی اثرگذارتر باقی می ماند. آن زمان، زمان فریاد و گشایش و شدت بود. عده ای در حوادث دی ماه ماندند، زیرا عمق خیانت تجاوز به میهن را در سطح بی سابقه ای درک نکردند. این عدم اقدام در تضعیف موقعیت صحیح فعلی آنها موثر بوده و میدان مانور گسترده ای برای پایان جنگ ندارند.

فدرالیسم که مورد تاکید آقای رئیس جمهور است و برای کشور حیاتی است بیش از آنکه در سطح سیاستمداران اجرا شود در جامعه تجلی پیدا کرد. بدون کوچکترین اغراق، انواع و اقسام خطرات گریبانگیر کشور است و کوچکترین تفاوت ها این خطرات را چند برابر می کند. آیا ممکن است کسی یا جریان مستقلی تصور کند که دشمنان، قوم رحم و ماروت هستند؟! می توان گفت امروز کسانی که درگیر دعواهای داخلی هستند، خطرات را دست کم گرفته اند و شاید رقیب داخلی را خطرناکتر می دانند! اکنون حتی بیش از اسفند 1404 به ادب و احترام و همدلی و برادری و گذشت و بزرگواری و گفتگوی صمیمانه و پرهیز از نیش و کنایه و اتهام و پرونده سازی در داخل نیازمندیم. اگر به دلیل اختلافات داخلی راه نفوذی برای ایرانی ستیزان وجود داشته باشد، تاریخ در مورد ما به شدت و ظالمانه قضاوت خواهد کرد.