راز وحشتناک جنگ انقلابی آمریکا کشف شد

نبرد بانک قرمز یکی از مهمترین نبردها در طول مبارزات انتخاباتی فیلادلفیا در جنگ انقلابی آمریکا بود. محققان انتظار داشتند در این پروژه عمومی ده ها قطعه تاریخی پیدا کنند، اما هیچکس انتظار کشف بقایای انسانی را نداشت و حتی امکان یافتن محل دفن دسته جمعی برای آنها در نظر گرفته نشد.

سواحل رودخانه دلاور از دیرباز بخش مهمی از تاریخ جنگ انقلابی آمریکا بوده و یادآور پیروزی ها و خسارات سنگین درگیری های آن دوران است. کاوش های باستان شناسی در پارک تاریخی بانک قرمز در شهرستان گلاستر، نیوجرسی، نمونه بارز این میراث تاریخی را نشان داد. جایی که هم بقایای نبرد و هم یک گور دسته جمعی کشف شد.

جنیفر یانوفسکی و وید کیتس، استادان تاریخ دانشگاه روآن، می‌گویند: «ما می‌دانستیم که این پروژه عمومی احتمالاً ده‌ها شیء را کشف خواهد کرد، اما هرگز انتظار نداشتیم بقایای انسانی را پیدا کنیم. یافتن یک گور دسته جمعی کاملاً فراتر از تصور ما بود. زیرا تاکنون تنها چند گور دسته جمعی مربوط به جنگ انقلابی آمریکا کشف شده است.

در طول مبارزات انتخاباتی فیلادلفیا، نبرد تا رودخانه دلاور گسترش یافت

کمپین فیلادلفیا از ژوئیه 1777 تا ژوئیه 1778 ادامه یافت. در این دوره، ژنرال بریتانیایی ویلیام هاو ارتش خود را از طریق دریا به خلیج چساپیک منتقل کرد و سپس به سمت شمال حرکت کرد تا با نیروهای ژنرال جورج واشنگتن روبرو شود.

اولین رویارویی مهم در 11 سپتامبر 1777 در نبرد براندیواین رخ داد. نبرد با پیروزی قاطع بریتانیا به پایان رسید. این موفقیت راه را برای پیشروی نیروهای هاو هموار کرد و ارتش او در 26 سپتامبر به فیلادلفیا رسید. پس از بیرون راندن نیروهای آمریکایی از شهر، ارتش واشنگتن به مقاومت ادامه داد. در ماه اکتبر، رودخانه دلاور و مسیرهای عرضه به کانون اصلی درگیری تبدیل شد. حضور نیروهای آمریکایی در فورت میفلین و فورت مرسر مانع از پیشروی انگلیسی ها به سمت شمال در امتداد رودخانه دلاور شد و نوعی بن بست نظامی ایجاد کرد.

تلاش بریتانیا برای تصرف فورت مرسر در نهایت به نبرد رد بانک در اکتبر 1777 انجامید. نبردی که منجر به پیروزی اندک نیروهای میهن پرستان آمریکایی شد. دو هنگ از سربازان رود آیلند از قلعه دفاع کردند، در حالی که ارتش بریتانیا یک تیپ هسی از نیروهای آلمانی را برای حمله فرستاد.

مدافعان توانستند حمله را دفع کنند. بر اساس اسناد تاریخی آلمان، 111 سرباز هسی در این نبرد کشته شدند و آمریکایی ها 14 نفر از نیروهای خود را از دست دادند. یک روز پس از نبرد، سرهنگ کریستوفر گرین به نیروهای هنگ رود آیلند دستور داد تا مردگان را دفن کنند. یانوفسکی و کیتس در مورد این رویداد گفتند:

بقایای سربازان هسی بدون تشریفات در یک گودال ریخته شد.

اسناد مربوط به همان دوره نشان می دهد که 75 سرباز هسی در یک قبر و 10 نفر دیگر در نزدیکی رودخانه دفن شده اند. کارشناسان ابتدا فکر می کردند که سربازان در نزدیکی خانه تاریخی جیمز و آن ویتال دفن شده اند. این ملک در آن زمان برای ساخت فورت مرسر مصادره شد و امروزه در آن سوی رودخانه، روبروی فرودگاه بین المللی فیلادلفیا قرار دارد.

با این حال، سایت حفاری دانشگاه روآن با خانه ویتال فاصله زیادی داشت. حفاری در نزدیکی مرز شمالی پارک تاریخی بانک قرمز انجام شد. منطقه ای که در آن یک سنگر سالم از استحکامات سابق فورت مرسر باقی مانده است. یانوفسکی و کیتس در مورد اهمیت این مکان گفتند:

ما تحقیقات باستان شناسی را شروع کرده بودیم و انتظار نداشتیم این زمین ساده و به ظاهر معمولی به یکی از مهم ترین نقاط پارک تبدیل شود.

اولین سرنخ زمانی بدست آمد که یکی از داوطلبان تکه ای از استخوان انسان را پیدا کرد. پس از آن، تیم تحقیقاتی بقایای 15 نفر را نبش قبر کردند و همه آنها را به عنوان سربازان هسی شناسایی کردند.

بقایای سربازان آثاری از خشونت نبرد را نشان می داد

محققان توضیح دادند که برداشتن بقایای انسان با دقت زیادی انجام شد زیرا استخوان ها در وضعیت مناسبی قرار نداشتند. هیچ اسکلت کاملی یافت نشد و بقایای آن عمدتاً به صورت قطعات جداگانه بود.

با این حال، وجود سگک‌ها، دکمه‌ها و گلوله‌های تفنگ، سرنخ‌های مهمی را در اختیار باستان‌شناسان قرار داد و به آنها کمک کرد بقایای بقایای آن را به سربازان هسی نسبت دهند.

در مورد شخص شماره 7 شواهد بسیار روشنی از صحنه نبرد به دست آمد. بقایای او در حالی که صورتش رو به زمین بود در پایه دیوار استحکامات پیدا شد. یک گلوله تفنگ سربی در لگن راست، یک گلوله قوطی سربی در وسط کمر و یک گلوله آهن بزرگ شبیه یک توپ کوچک و به اندازه یک توپ گلف در بازوی چپش پیدا شد.

سایر جراحات نیز تصویری تلخ از خشونت در میدان نبرد ارائه کردند. محققان دریافتند که نیروی دریایی پنسیلوانیا از مهماتی به نام شلیک میله ای و شلیک زنجیره ای استفاده کرده است.

یانوفسکی و کاتس در مورد این مهمات گفتند:

توپ میله مانند یک دمبل سنگین بود و توپ زنجیره ای از دو توپ تشکیل شده بود که توسط یک زنجیر به هم متصل می شدند. هنگامی که از توپ شلیک می شد، هر دو بخش در هوا می چرخیدند و هر چیزی را که در مسیرشان بود خرد می کردند.

این نوع مهمات در ابتدا برای از بین بردن طناب ها، دکل های بادبانی و دکل های کشتی طراحی شده بود، اما در میدان نبرد بانک قرمز نیز استفاده می شد. پس از جمع آوری بقایای این بقایا، محققان مرحله تجزیه و تحلیل علمی را آغاز کردند. آنها دندان های سربازان را مورد مطالعه قرار دادند تا درباره محل زندگی آنها در کودکی اطلاعات بیشتری کسب کنند.

نتایج بررسی ها نشان داد که همه این مردان دوران کودکی خود را در فاصله حدود 48 کیلومتری از یکدیگر و در منطقه ای در شمال غربی اروپا گذرانده اند. گروه تحقیقاتی همچنان در حال استخراج اطلاعات بیشتر از این کشف هستند و امیدوارند حداقل یکی از سربازان دفن شده را با نام واقعی خود شناسایی کنند.

این مردان نزدیک به 250 سال پیش، دور از خانه و بدون تشریفات خاصی به خاک سپرده شدند. اکنون محققان امیدوارند با کمک بقایای بقایای آنها، شواهد تاریخی و روش های علمی حداقل یکی از این سربازان را از جسدی ناشناخته به فردی با نام و هویت خاص تبدیل کنند.