دانشمندان می گویند یوزپلنگ های آمریکایی 2.5 میلیون سال پیش چندان شبیه یوزپلنگ نبودند.

یوزپلنگ آمریکایی با نام علمی Miracinonyx trumani حدود 2.5 میلیون سال در مراتع آمریکای شمالی پرسه می زد، اما شواهد جدید نشان می دهد که ظاهر و سبک زندگی این گربه سانان بسیار متفاوت از یوزپلنگ آفریقایی امروزی بوده است.

پس از مقایسه DNA این حیوان با 9 گونه دیگر گربه سانان، از گربه خانگی گرفته تا شیر، محققان دریافتند که نزدیکترین خویشاوند آن یک گربه بزرگ کاملا متفاوت است. یافته های جدید همچنین نشان می دهد که M. trumani بسیار بیشتر از آنچه قبلا تصور می شد به شمال آمریکای شمالی سفر کرد.

ملی کاسات جانستون، زیست شناس تکاملی در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز، گفت:

بسیار شگفت انگیز و هیجان انگیز است که ما حضور یک شکارچی دیگر را در برینگیا شناسایی کرده ایم.

برینگیا منطقه باستانی بین شمال شرق آسیا و شمال غرب آمریکای شمالی بود. این منطقه که امروزه در زیر آب های اقیانوس آرام قرار دارد، در دوره پلیستوسن زمانی که سطح آب کاهش یافت، در معرض دید قرار گرفت و به حیوانات بزرگی مانند ماموت های پشمالو و دیگر گونه های بزرگ اجازه داد تا بین دو قاره حرکت کنند.

Cassatt-Johnston و همکارانش یافته‌های خود را در مقاله‌ای که امروز در مجله Current Biology منتشر شد، ارائه کردند. این تحقیق بر اساس چهار نمونه از کاملترین مجموعه DNA بدست آمده از M. trumani تا به امروز انجام شده است. یکی از این نمونه ها قبلا در وایومینگ پیدا شده بود، اما سه نمونه دیگر از قلمرو یوکان کانادا به دست آمدند. پیش از این تصور می شد که بقایای آن متعلق به گونه کاملا متفاوتی از گربه بزرگ است، اما یک گروه تحقیقاتی در دانشگاه کالیفرنیا در سانتا کروز توانست ثابت کند که آنها نیز متعلق به یوزپلنگ آمریکایی هستند. در نتیجه، مشخص شد که M. trumani گاهی تا حدود 20 درجه عرض جغرافیایی بیشتر از آنچه قبلا تصور می شد به سمت شمال می رفت.

فسیل های M. trumani دارای اندام های جلویی بلند، سوراخ های بینی بزرگ و بدنی کشیده و باریک هستند. ویژگی هایی که دیرینه شناسان را به این باور رساند که این حیوان شبیه یک یوزپلنگ مدرن است. کشف بقایای این گربه در نزدیکی بقایای شاخک ها که آنتلوپ آمریکایی نیز نامیده می شود، این فرضیه را تقویت کرد که M. trumani یک شکارچی بسیار سریع است. با این حال، کشف بقایای بقایایی در شمال کانادا تصویر را پیچیده می کند، زیرا شاخک ها در یوکان زندگی نمی کردند.

پس این شکارچیان در مناطق شمالی چه می خوردند؟ بررسی میزان کربن و نیتروژن موجود در فسیل های یوکان نشان داد که رژیم غذایی این حیوانات تقریباً به طور کامل از ماهی تشکیل شده است. در مقابل، نمونه های کشف شده در وایومینگ عمدتاً از گیاهخواران تغذیه می کردند. محققان همچنین دو ژن مرتبط با ریتم شبانه روزی را در M. trumani شناسایی کردند که غیر فعال بودند. این تغییر ژنتیکی احتمالاً به این حیوان اجازه می‌دهد تا دوره‌های بسیار طولانی نور و تاریکی را در عرض‌های جغرافیایی شمالی تحمل کند و حتی ممکن است باعث شود این شکارچی در برخی مناطق شب‌گرد باشد.

از نظر خویشاوندی تکاملی تصویر جدیدی به دست آمده است. اکنون به نظر می رسد که M. trumani شباهت های تکاملی بیشتری با پوماهای امروزی داشته باشد، زیرا این دو حیوان در حدود 2.6 میلیون سال پیش اجداد مشترکی داشتند. در مقابل، جد مشترک M. trumani و یوزپلنگ های امروزی به حدود 4.7 میلیون سال پیش برمی گردد. مجموعه این شواهد نشان می دهد که این گربه سان باستانی توانایی بالایی در سازگاری با محیط، شرایط اقلیمی منطقه و منابع غذایی موجود داشته است.

کاسات جانستون گفت:

تصور گونه‌ای ماقبل تاریخ که هرگز ندیده‌ایم سخت است، بنابراین معمولاً آن را با حیوانی که می‌شناسیم مقایسه می‌کنیم. اما این رویکرد می تواند درک ما را از پیچیدگی حیوانات باستانی، مسیرهای تکاملی منحصر به فرد و رفتارهای آنها محدود کند.