داریو آمودی، مدیر عامل Entropic ظاهرا یک بار ایده ای غیرعادی برای مقابله با بیکاری ناشی از گسترش هوش مصنوعی ارائه کرده است.
توسعه دهندگان هوش مصنوعی در سانفرانسیسکو در حال رقابت برای ساخت هوش مصنوعی عمومی یا AGI هستند. فناوری که می تواند تمام وظایف انسان را انجام دهد و حتی بهتر از او عمل کند. انتظار می رود چنین سیستمی رفاه و فراوانی بیشتری را برای جهان به ارمغان آورد. اما در این بین یک سوال مهم مطرح می شود: اگر هوش مصنوعی بتواند تمام مشاغل فعلی انسان ها را در اختیار بگیرد، میلیون ها نفری که شغل خود را از دست می دهند، قرار است چه کار کنند؟ ظاهرا داریو آمودی یک بار راه حل متفاوتی برای رویارویی با این احتمال ارائه کرده است: بازی های ویدیویی همهجانبه.
بر اساس گزارش وال استریت ژورنال، آمودی این ایده را در پیام هایی در شبکه داخلی اسلک در حین کار در OpenAI مطرح کرد. او معتقد بود که بازی های ویدیویی فراگیر می تواند به کاهش تنش های سیاسی ناشی از بیکاری به دلیل گسترش هوش مصنوعی کمک کند. البته گزارش مذکور این پیشنهاد را به عنوان یک طرح رسمی معرفی نکرده و جزئیاتی در مورد اجرای احتمالی آن ارائه نمی کند.
آیا بازی های ویدیویی می توانند جای خالی شغل را پر کنند؟
در نگاه اول، این پیشنهاد بیشتر شبیه یک ایده از یک فیلم علمی تخیلی به نظر می رسد، اما در پشت آن نگرانی جدی تری نهفته است. کار کردن فقط راهی برای کسب درآمد نیست. شغل به زندگی روزمره مردم نظم می بخشد، ارتباطات اجتماعی ایجاد می کند و به زندگی آنها هدف و معنا می بخشد.
اگر هوش مصنوعی بازار کار را سریعتر از ایجاد فرصت های شغلی جدید متحول کند، جوامع با مشکلاتی فراتر از افزایش بیکاری مواجه خواهند شد. در چنین شرایطی تنها بحث تامین درآمد مردم نیست، بلکه حفظ موقعیت اجتماعی، روابط انسانی و احساس خبرجو بودن نیز مطرح است.
خطر از دست دادن شغل در عصر هوش مصنوعی
احتمال حذف انبوه مشاغل به دلیل توسعه هوش مصنوعی به یکی از نگرانی های فزاینده تبدیل شده است. با این حال، هر هشداری در مورد تأثیر هوش مصنوعی بر بازار کار نباید به عنوان پیشبینی قطعی بیکاری انبوه در نظر گرفته شود.
یک نظرسنجی سازمان بین المللی کار (ILO) در ژوئن 2026 نشان داد که جابجایی انبوه نیروی کار به دلیل هوش مصنوعی مولد تاکنون در سطح محدودی باقی مانده است. با وجود این، این سازمان نسبت به افزایش نابرابری، کاهش فرصت های شغلی برای کارگران جوان و کاهش کیفیت شغل هشدار داد.
چشم انداز اشتغال سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) در سال 2026 نیز نشان می دهد که شواهد در مورد تأثیر هوش مصنوعی بر وضعیت اشتغال جوانان همچنان متناقض است. بر اساس این گزارش، نقش الگوهای زبانی بزرگ در مشکلات اشتغال جوانان تاکنون محدود به نظر می رسد. یعنی آینده ای که عمودی از آن صحبت کرد هنوز فرا نرسیده است، اما بحث درباره تبعات احتمالی آن از هم اکنون آغاز شده است.
گزارش وال استریت ژورنال همچنین به تعهدات شخصی داریو آمودی و خواهرش دانیلا آمودی، رئیس Entropic می پردازد. بر اساس اطلاعات منتشر شده در دفترچه سهام این شرکت، این دو خواهر و برادر به همراه پنج بنیانگذار دیگر انتروپیک متعهد شده اند 80 درصد از سهام شخصی خود را در این شرکت به فعالیت های خیریه اهدا کنند. البته در اسناد مربوطه تاکید شده است که این تعهدات اختیاری بوده و امکان لغو آن وجود دارد و الزام آور قانونی نیز ندارد.
ایده آمودی برای استفاده از بازیهای ویدیویی ممکن است عجیب و حتی هشدار دهنده به نظر برسد، اما یک سوال اساسی برای شرکتهای هوش مصنوعی، دولتها و نیروی کار ایجاد میکند: اگر ماشینها مشاغل بیشتری را تصاحب کنند، چگونه انسانها میتوانند علاوه بر درآمد، هدف، معنا و جایگاه ارزشمند خود را در جامعه حفظ کنند؟















گفتگو در مورد این post