
آزمایش های اولیه حیوانی نشان می دهد که روبات های میکروسکوپی می توانند با حرکت در جریان خون به درمان لخته های خون کمک کنند.
میکرورباتهای کنترلشده با آهنربا، داروها را به لختههای خون در مناطقی از بدن هدایت میکنند که به سختی قابل دسترس هستند و اثربخشی این درمانهای نجاتبخش را افزایش میدهند. آزمایش های اولیه روی حیوانات نیز نتایج امیدوارکننده ای به همراه داشته است.
در آزمایشهایی که روی خوکها انجام شد، این رباتهای کوچک به حل شدن لختهها کمک کردند و در مقایسه با مصرف دارو به تنهایی، سرعت این فرآیند را حدود 10 برابر افزایش دادند. تیم تحقیقاتی اکنون در حال پیگیری آزمایشات ایمنی بیشتر برای آماده کردن فناوری برای ورود احتمالی به آزمایشات انسانی است.
سایمون شرل، محقق ارشد و استاد میکروسیستم های پزشکی در موسسه فدرال فناوری زوریخ، در مورد الهام گرفتن این فناوری از طبیعت گفت:
ایده ساخت این سیستم کاملاً از طبیعت الهام گرفته شده است. باکتری های بسیار کوچکی وجود دارند که ساختارهای مغناطیسی ظریفی در درون خود دارند و با استفاده از میدان مغناطیسی زمین راه خود را پیدا می کنند. خواص فیزیکی این باکتری ها در مواجهه با میدان های مغناطیسی دوار توجه ما را به خود جلب کرد.
موسسه فدرال فناوری زوریخ در بیانیه ای که در 9 نوامبر منتشر شد، این تحقیق را اعلام کرد. با این حال، نتایج هنوز در قالب یک مقاله علمی با بررسی همتا منتشر نشده است.
حرکت ربات های کوچک در رگ های خونی
در صورت عدم درمان، لخته های خون می توانند آسیب کشنده ای به بدن وارد کنند. این انسداد جریان خون را به بافت های حیاتی محدود می کند و احتمال مشکلات جدی قلبی عروقی از جمله حمله قلبی و سکته را افزایش می دهد. در چنین شرایطی سلول ها از دریافت اکسیژن کافی محروم می شوند.

برای درمان لخته ها، پزشکان یا آنها را به صورت دستی با ابزارهای مخصوص خارج می کنند یا داروهای حل کننده لخته به نام ترومبولیتیک را در نزدیکی محل انسداد تزریق می کنند. با این حال، رساندن دارو به چند میلی متر آخر مسیر و محل دقیق لخته اغلب دشوارترین بخش درمان است.
شارلا برای توضیح این مشکل گفت:
هنگامی که یک لوله در یک سیستم لوله کشی منشعب مسدود می شود، سیال با مقاومت بیشتری روبرو می شود و مسیرهای جایگزین را انتخاب می کند. مسیرهایی که گذراندن آنها راحت تر است. بنابراین، هنگامی که داروهای حل کننده لخته را به جریان خون تزریق می کنید، به ناحیه مورد نظر نمی رسند زیرا مسیر به طور کامل مسدود شده است.
میکروربات ها می توانند در چنین شرایطی به پزشکان کمک کنند. این ذرات بسیار کوچک توسط آهنرباهای خارجی کنترل می شوند و میدان مغناطیسی باعث چرخش و غلتش آنها در رگ ها می شود. به گفته شارله و اعضای تیمش، این ربات ها می توانند جریان خون مختل شده را تغییر مسیر دهند و داروهای ضروری را مستقیماً به محل مورد نظر برسانند.
هر میکروربات کروی دارای یک هسته مغناطیسی متشکل از نانوذرات اکسید آهن است که با یک لایه محافظ از پلیمر هیدروژل پوشانده شده است. هنگامی که ذرات در معرض میدان مغناطیسی دوار قرار می گیرند، در داخل رگ ها جهش می کنند و گرداب های کوچکی ایجاد می کنند. این گرداب ها به حرکت دارو در جهت مورد نظر کمک می کنند.
نکته مهم در اینجا این است که هسته سخت ربات ها باعث چرخش منظم و قابل پیش بینی آنها می شود. در حالی که بدنه ژل از چسبیدن ذرات به هم و تشکیل جرم جلوگیری می کند.

محققان ابتدا میکروربات ها را در مدل سیلیکونی رگ خونی حاوی لخته های خون خوک آزمایش کردند. با کمک ذرات مغناطیسی در حال چرخش، داروی ترومبولیتیک توانست انسدادها را حدود 10 برابر سریعتر از استفاده از دارو به تنهایی برطرف کند. محققان این تفاوت را به طور بالقوه نجات دهنده زندگی می دانند.
سپس تیم تحقیقاتی آزمایش را روی خوکهای زنده تکرار کرد و در عروق کلیه هر حیوان لخته ایجاد کرد. شارلا درباره نتایج این آزمایش گفت:
هنگامی که میکروربات ها را همراه با یک داروی رایج و پیشرفته معرفی کردیم، توانستیم جریان خون را به ناحیه بسیار وسیع تری نسبت به زمانی که دارو به تنهایی استفاده می شد، بازگردانیم. گام بعدی انجام مطالعات ایمنی در مدت زمان طولانی تر و در حیوانات بزرگتر خواهد بود.
آزمایش های ایمنی قبلی روی موش ها نشان داده است که اکسید آهن و پلیمر ژل محافظ به طور ایمن در عرض چند هفته در بدن تجزیه می شوند. با این حال، تیم تحقیقاتی باید قبل از آزمایش این فناوری بر روی بیماران انسانی، ایمنی آن را در پستانداران بزرگتر ثابت کند. آزمایش اخیر بر روی خوک ها، چگونگی تجزیه دستگاه در بدن یا نحوه عملکرد حیوانات پس از حل شدن لخته ها را بررسی نکرد.
در نهایت، محققان امیدوارند که بتوانند این ربات ها را همراه با داروهای ترومبولیتیک به بدن تزریق کنند. هنگامی که وارد بدن می شوند، آهنرباهای الکترومغناطیسی هدف حرکت خود را کنترل می کنند. چنین روشی به راحتی می تواند در فرآیندهای درمانی فعلی برای مقابله با لخته شدن خون ادغام شود.
تحقیقات این گروه هنوز در مرحله بررسی علمی است، اما شارل برای ثبت اختراع فرآیند تولید میکروربات ها اقدام کرده است. این روش با استفاده از فناوری میکروسیال قطره ای امکان ساخت ذرات منفرد را فراهم می کند.
شارله درباره روش تولید این ربات ها گفت:
این روش روشی بسیار ارزان و کارآمد برای تولید میکروربات است. هدف ما بهبود بخشهایی از فرآیند درمان لخته خون است که در حال حاضر ضعیف عمل میکنند و به داروها کمک میکنیم تا چند میلیمتر آخر مسیر را برای رسیدن به اثربخشی واقعی طی کنند.
















گفتگو در مورد این post