هوش مصنوعی چگونه به جست‌وجو برای یافتن حیات فرازمینی کمک می‌کند؟

پایگاه خبری تحلیلی ایران تحلیل (irtahlil.com):

بی بی سی: به گفته بیل دایموند، بین ۱۰ تا ۵۰ میلیارد سیاره بالقوه قابل سکونت در کهکشان ما وجود دارد. این کار او را بسیار سخت می کند.

آقای دایموند مدیر موسسه تحقیقاتی ستی در آمریکا است که مخفف عبارت «جستجو برای هوش فرازمینی» است.

او می گوید: ستی به دنبال یافتن مصنوعات علم و فناوری، فراتر از منظومه شمسی، به عنوان شاهدی بر وجود حیات و هوش در نقاط دیگر جهان است و این کم و بیش مانند یافتن سوزنی در انبار کاه است.

ما به دنبال چیزی هستیم که بی نهایت نادر است و یافتن آن در میان پدیده های مختلف دیگر – امواج دیگر – احتمالاً کار بسیار دشواری است.

اما ابزارهای جدیدی به کمک محققان آمده است. توانایی هوش مصنوعی (AI) برای پردازش حجم عظیمی از اطلاعات – و شناسایی پدیده‌های غیرمعمول – جستجو برای حیات فرازمینی را متحول می‌کند.

یکی از این پروژه ها مشارکت بین SETI و رصدخانه ملی رادیویی نجوم ایالات متحده در نیومکزیکو است. این مرکز دولتی از فرکانس‌های رادیویی برای مطالعه اجرام آسمانی مانند سیارات، ستاره‌ها و سیارک‌ها استفاده می‌کند.

SETI در حال توسعه یک سیستم نرم افزاری موازی مبتنی بر هوش مصنوعی برای “Very Large Array” (VLA) در قلب این مرکز است. VLA شامل ۲۸ آنتن بشقاب بزرگ هر کدام با قطر ۲۵ متر است که بین سال‌های ۱۹۷۳ و ۱۹۸۱ ساخته شدند.

زمانی که این سیستم نرم‌افزاری راه‌اندازی شود، هوش مصنوعی آن قادر خواهد بود تمام داده‌های دریافتی توسط آنتن‌ها – دو ترابایت در هر ثانیه – را پردازش کند. برای مقایسه، لپ تاپ های امروزی در مجموع حدود یک ترابایت حافظه دارند.

آقای دایموند می گوید که استفاده رو به رشد از هوش مصنوعی تاکنون برای موسسه او بسیار ارزشمند بوده است.

او می گوید که هوش مصنوعی امکان جستجوی انواع جدیدی از سیگنال های رادیویی از منابع فرازمینی را فراهم کرده است. او توضیح می‌دهد که ستی به‌طور سنتی به دنبال پالس‌های باند باریک، مشابه امواجی است که توسط انسان‌ها استفاده می‌شود.

اما همیشه این سوال وجود داشته است که اگر این یک فناوری فضایی پیشرفته باشد که از پهنای باند استفاده می کند چه؟ و اگر اینطور باشد، روش‌های سنتی ما کار نمی‌کنند و مانند برفک روی صفحه نمایش داده می‌شوند.”

با این حال، آقای دایموند می‌گوید که توانایی هوش مصنوعی برای پردازش مقادیر عظیمی از داده‌ها به این معنی است که می‌توان میلیون‌ها عکس فوری از این تصویر فازی رادیویی در طول زمان گرفت و شروع به جستجوی الگوها کرد.

پروژه دیگری که Sethi در حال پیگیری آن است با همکاری ابتکاری به نام Breakthrough Listen است. این ابتکار با حمایت ۱۰۰ میلیون پوندی بخش خصوصی، میلیون‌ها ستاره و ۱۰۰ کهکشان را در یک طیف گسترده رادیویی و نوری برای یافتن ردپای فناوری فضایی اسکن می‌کند.

به عنوان مثال، پیتر می گوید که پالس فرازمینی “فقط زمانی ظاهر می شود که تلسکوپ را به سمت آن بگیریم … و زمانی که تلسکوپ جهت خود را تغییر دهد ناپدید می شود.”

این پروژه تاکنون هشت سیگنال بالقوه از موجودات فرازمینی را شناسایی کرده است که با روش های قبلی شناسایی نشده بودند. با این حال، “پیتر ما” فکر می کند که از آنجایی که این مشاهدات هنوز تکرار نشده است، احتمالا نادرست است.

هوش مصنوعی همچنین برای شناسایی نشانه هایی از ماهیت پیش پا افتاده زندگی نزدیک به خانه استفاده می شود.

مریخ نورد Perseverance ناسا شروع به جمع آوری نمونه در دهانه جزیره ای در مریخ کرده است که اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، چند سال دیگر به زمین منتقل می شود.

ترکیبات آلی نیز می توانند محصول فرآیندهای غیرزیستی باشند، بنابراین هنوز نمی توان گفت که آیا اینها نشانه هایی از حیات در گذشته در مریخ هستند یا خیر.

اما همه اینها ممکن است به لطف تحقیقات جدید مؤسسه علوم کارنگی که از هوش مصنوعی برای تجزیه و تحلیل نمونه‌های سنگ برای نشانه‌های حیات، در گذشته یا حال، استفاده می‌کند، تغییر کند.

این تیم دریافت که هوش مصنوعی قادر است بین مواد زنده و غیر زنده با دقت ۹۰ درصد تمایز قائل شود.

دکتر رابرت هازن، یکی از محققان ارشد این مطالعه، گفت: «این یک رویکرد بسیار جدید برای جستجوی نشانه های مولکولی حیات است.

او می‌گوید این روش می‌تواند به دنبال الگوهای ظریف در توزیع مولکولی باشد.

اولین برنامه این گروه استفاده از این سیستم برای تجزیه و تحلیل نمونه های قدیمی زمین و همچنین برخی از نمونه های به دست آمده از شهاب سنگ های مریخ است.

هنوز روزهای اولیه است و هر نتیجه امیدوارکننده به کمک هوش مصنوعی باید قبل از انتشار گسترده توسط مشاهدات یا مدل های فیزیکی دیگر تأیید شود. اما با جمع آوری اطلاعات بیشتر و بیشتر، شانس کشف حیات فرازمینی – در صورت وجود – به طور مداوم افزایش می یابد.

در عین حال، آقای دایموند می گوید: “پیشرفت اکنون با تلاش سنجیده می شود، نه هنوز نتیجه.”