تاریخ دقیق عید فطر چگونه محاسبه می شود؟

به گزارش گروه دانش و فناوری ، عید سعید فطر یکی از اعیاد ویژه همه کشورهای مسلمان است و پایان ماه مبارک رمضان و آغاز ماه شوال است. هر سال با نزدیک شدن به پایان ماه مبارک رمضان، بحث رویت ماه شوال آغاز می شود و کارشناسان هر کشور اسلامی با ابزارهای مختلف ماه را رصد می کنند. اگرچه عید فطر در تقویم اسلامی و ایرانی زمان خاصی دارد، اما زمان دقیق آن مستلزم رعایت ماه قمری است.

تاریخ دقیق عید سعید فطر 1403 در کشورهای عربی روز چهارشنبه توسط خانه تقویم قطر با همکاری مرکز علمی الاجیری کویت اعلام شده است. بدین ترتیب چهارشنبه 22 فروردین 1403 روز عید سعید فطر خواهد بود. اگرچه تاریخ مشخص شده است، اما نمی توان با قطعیت صددرصد گفت که این تاریخ دقیق است و باید هلال شوال رعایت شود.

برای محاسبه دقیق عید فطر در ماه فقهی معمولاً دو معیار و 6 مبنا در نظر گرفته می شود. رصد هلال ماه در درجه اول با رصد ماه و بدون ابزار نوری انجام می شود. اگر هلال ماه رصد نشود در پایه دوم با ابزار نوری ماه را رصد می کنند تا نشانه هایی از هلال ماه را ببینند. 4 پایه دیگر وجود دارد که در ادامه به آنها می پردازیم.

در تقویم ایران، عید سعید فطر 1403 روز چهارشنبه 22 فروردین اعلام شده است. خانه تقویم قطر و مرکز علمی الاجیری مشترکاً چهارشنبه 22 آوریل 1403 را عید سعید فطر اعلام کردند.

در بیانیه مشترک این دو نهاد آمده است: بر اساس محاسبات دقیق نجومی، آغاز ماه شوال سال 1445 هجری قمری روز چهارشنبه برابر با 10 فروردین 1393 / 22 فروردین 1403 خواهد بود.

همچنین موسسه ملی تحقیقات نجوم و ژئوفیزیک مصر روز چهارشنبه 10 آوریل 2024 را عید سعید فطر اعلام کرده است.

عید سعید فطر در ایران چهارشنبه در تقویم ما درج شده است اما تا زمانی که هلال ماه دیده نشود نمی توان تصمیم نهایی گرفت و باید منتظر نتیجه رصد ماه باشیم.

تاریخ دقیق عید فطر

ماه فقهی و نحوه محاسبه آن

سال گذشته، ماه نجومی شوال در شب شنبه متولد شد. قطعا در لحظه تولد میزان نوری که ماه دارد به صفر می‌رسد و حتی گاهی با ابزار هم دیده نمی‌شود. این در حالی است که ملاک فقهی اعلام ماه های قمری رؤیت هلال ماه است و این ماه تازه متولد شده باید مدتی طول بکشد تا به حداقل درخشندگی برسد تا قابل رویت باشد. پس اولین معیاری که در استثلال مهم است، سن یا سن هلال ماه در لحظه استثلال است.

ملاک دوم تفاوت با خورشید در زمان غروب آن است. می دانیم که در ابتدا و انتهای ماه، ماه در فاصله کمی از خورشید طلوع و غروب می کند و این زمان باید آنقدر طولانی باشد که وجود نور خورشید در افق مانع از رسیدن نور ماه به زائران نشود. . به این ترتیب باید ماه فقهی برای اثبات اول ماه دیده شود. اما مراجع مختلف مبانی مختلفی برای رؤیت ماه دارند که به شرح زیر است.

مبنای اول: اشتراک در شب و دید بدون استفاده از ابزارهای نوری

اشتراک در شب به این معنی است که مکانی که فرد در آن زندگی می کند با مکانی که ماه در آن دیده شده مشترک است (البته نه کاملاً اما یک ساعت مشترک هستند). همچنین در محلی که ماه دیده می شود، روشن بینان باید ماه را با چشم دیده باشند.

مبنای دوم: اشتراک در شب و دید با استفاده از ابزار نوری

این همان موارد بالا است. تنها مرجع تقلید می تواند استفاده از ابزار نوری برای رصد هلال ماه را بلامانع بداند.

پایه سوم و چهارم: شرکت در بیش از نصف شب و بدون ابزار یا با ابزار

بر این اساس دو مکان باید بیش از نیمی از شب را به اشتراک بگذارند، یعنی بیش از 51 درصد از شب را دو مکان به اشتراک بگذارند. با یا بدون ابزار، این واضح است.

پایه چهارم و پنجم: رویت هلال ماه در مناطق نزدیک بین با یا بدون ابزار نوری

قریب الوقوع بودن آشکار است. مثلا کشورهای خلیج فارس و ایران با هم فرق دارند و از یک جهت دیدن با ابزار صحیح است که ملاک رهبر انقلاب است و از طرف دیگر باید با چشم غیرمسلح دیده شود. اساس آیت الله سیستانی.