جغدهای شب 70 درصد بیشتر مستمری از کارافتادگی دریافت می کنند

برای افرادی که در شب فعالیت بیشتری دارند، چنین تضادی آشنا به نظر می رسد. یک مطالعه فنلاندی نشان می دهد که پیامدهای این الگوی زمانی ممکن است فراتر از سختی بیدار شدن در صبح باشد. افراد دارای الگوی شبانه بیشتر احتمال دارد که سالها قبل از سن معمول بازنشستگی مستمری از کارافتادگی دریافت کرده باشند.

محققان 5679 بزرگسال را به مدت 12 سال مشاهده کردند. قبل از در نظر گرفتن سایر عوامل، میزان دریافت مستمری ازکارافتادگی در بین کارگران شبانه حدود 70 درصد بیشتر از کارگران صبحگاهی بوده و زمان مستمری نیز در این محاسبه لحاظ شده است.

این الگو در مردان و زنان مشاهده شد و پس از در نظر گرفتن عوامل اجتماعی-اقتصادی از جمله سطح تحصیلات و درآمد باقی ماند.

نقش وضعیت سلامت

با این حال، وضعیت سلامت بخش مهمی از توضیح این رابطه بود. تاپیو رایها، محقق سلامت دوره زندگی از دانشگاه اولو و اولین نویسنده این مطالعه، در مورد این یافته به ScienceAlert گفت:

ما معتقدیم که سلامت عمومی ضعیف‌تر افراد با الگوی شبانه در مقایسه با افرادی که الگوی صبحگاهی دارند، محتمل‌ترین توضیح برای افزایش خطری است که در مطالعه خود مشاهده کردیم.

شبانه بودن فقط به این معنا نیست که فرد دوست دارد تا دیروقت بیدار بماند تا قسمت دیگری از یک برنامه را تماشا کند. کرونوتیپ یا الگوی زمانی بدن نشان می دهد که چه زمانی فرد به طور طبیعی هوشیارتر یا خواب آلودتر می شود. برخی از افراد در صبح عملکرد بهتری دارند، برخی در شب فعالیت بیشتری دارند و بسیاری در بین این دو گروه قرار می گیرند. این زمان تا حد زیادی ژنتیکی است، اگرچه عوامل محیطی نیز بر نحوه وقوع آن تأثیر می گذارد.

مطالعه جدید بر داده های پروژه کوهورت تولد در فنلاند شمالی در سال 1966 تکیه داشت. یک مطالعه جمعیتی با افراد متولد شده در دو استان شمالی فنلاند. در سال 2012، شرکت کنندگان 46 ساله به سوالاتی در مورد خستگی صبحگاهی، ساعات کاری ترجیح داده و اینکه آیا خود را صبح یا شب می دانند، پاسخ دادند.

در تحلیل نهایی، 2597 مرد و 3082 زن وجود داشتند که قبلا بازنشسته نشده بودند و مستمری از کارافتادگی دریافت نکرده بودند. حدود 10 درصد از مردان و 12 درصد از زنان در گروه افراد دارای الگوی شبانه بودند.

محققان پاسخ های شرکت کنندگان را به سوابق ملی بازنشستگی تا سال 2023 مقایسه کردند. در فنلاند، مستمری از کارافتادگی زمانی اعطا می شود که مشکلات جسمی یا روحی، علیرغم درمان و توانبخشی، توانایی فرد برای کار برای مدت طولانی را به میزان قابل توجهی کاهش داده باشد. این تحقیق شامل مستمری های جزئی و کامل بوده و بین موارد موقت و دائم تمایز قائل نشده است.

در دوره پیگیری 384 نفر برای اولین بار مستمری از کارافتادگی دریافت کردند. در میان مردان، این اتفاق برای 8.3 درصد از افرادی که در شب فعال بودند، در مقایسه با 5 درصد از افرادی که در صبح فعال بودند، رخ داده است. در زنان، سهم مستمری بگیران در گروه شب فعال 12.1 درصد و در گروه صبح فعال 7.2 درصد بوده است.

با وجود این، اکثر کارگران شبانه در طول دوره پیگیری مستمری از کارافتادگی دریافت نکردند. تنها 21 مرد شبانه چنین حقوق بازنشستگی دریافت کردند و این تعداد اندک شک و تردید قابل توجهی را در مورد اندازه واقعی این انجمن ایجاد می کند.

در ابتدای مطالعه، افرادی که در شب فعال بودند، به طور کلی سلامت ضعیف‌تری را گزارش کردند و نسبت به افرادی که صبح‌ها فعال بودند، مشکلات خواب و سطح فعالیت بدنی کمتری داشتند. هنگامی که محققان سلامت خود ارزیابی، شاخص توده بدنی، سیگار کشیدن، مصرف الکل و فعالیت بدنی را در محاسبات وارد کردند، رابطه بین فعال بودن در شب و دریافت مستمری ضعیف شد و از نظر آماری در هر دو جنس معنادار باقی نماند.

تنظیم جداگانه داده ها بر اساس ساعات کاری و برنامه کاری نیز این ارتباط را کاهش داد. در مدلی که تمامی عوامل اندازه گیری شده در آن گنجانده شده بود، تفاوت تخمین زده شده بین افراد فعال شب و صبح فعال اندک و از نظر آماری معنی دار نبود.

این نتیجه به تنهایی دلیل اصلی این ارتباط را مشخص نمی کند. نویسندگان هشدار دادند که برخی از عوامل قابل تغییر ممکن است خود بخشی از مسیر احتمالی بین کرونوتیپ و ناتوانی شغلی باشند. بنابراین، گنجاندن آنها در محاسبات ممکن است بخشی از رابطه ای را که پژوهش به دنبال بررسی آن بوده است، حذف کرده باشد.

تاپیو رایها در مورد محدودیت های تحقیق گفت:

مطالعه ما مشاهده ای بود، بنابراین نمی توانیم رابطه علت و معلولی را اثبات کنیم.

یکی از احتمالات پیشنهادی ناهماهنگی بین ریتم طبیعی بدن و الزامات محیط خارجی است. روزهای کاری در فنلاند معمولا از ساعت 8 صبح شروع می شود. زمانی که جغدهای شب ممکن است هنوز در بهترین حالت خود نباشند.

بیش از 70 درصد از افراد فعال در شب که برنامه کاری خود را اعلام کردند، علی رغم ترجیحات زمانی متفاوت، در مشاغل روزانه فعال بودند. تاپیو رایها درباره راه حل های ممکن برای کاهش مشکلات خواب گفت:

قرار گرفتن در معرض نور طبیعی در صبح، استفاده از نورهای کم نور قبل از خواب و محدود کردن استفاده از صفحه نمایش در اواخر شب می تواند کمک کننده باشد. هنگام پرداختن به مشکلات خواب، مصرف کافئین و مشکلات سلامتی درمان نشده نیز باید در نظر گرفته شود.

این راه حل ها در مطالعه حاضر مورد آزمایش قرار نگرفتند. رایحه همچنین درباره احتمال تغییر برنامه کاری گفت:

همچنین اگر بتوانید شغلی را انتخاب کنید که انعطاف پذیری بیشتری در ساعات کاری ارائه می دهد، می تواند کمک کننده باشد.

زمان‌بندی وظایف بر اساس زمانی که فرد هوشیارتر است نیز ممکن است گزینه دیگری باشد. با این حال، هنوز مشخص نیست که آیا تغییر برنامه کاری می تواند خطر دریافت مستمری از کارافتادگی را کاهش دهد یا خیر.

سلامت، وضعیت خواب و شرایط کاری تنها در ابتدای مطالعه اندازه گیری شد و ممکن است در سال های بعد تغییر کرده باشد. همچنین ویژگی های سیستم مراقبت های بهداشتی و بازنشستگی فنلاند امکان تعمیم مستقیم نتایج را به سایر کشورها محدود می کند. رایحه درباره لزوم بررسی نتایج در جوامع دیگر گفت:

همچنین لازم است این مطالعه در جوامع دیگر نیز تکرار شود تا بتوانیم قبل از تعمیم کلی با اطمینان بیشتری در مورد نتایج آن صحبت کنیم.

رایحه افزود: افرادی که الگوی شبانه دارند اما عادات سالمی دارند و به خواب خود اهمیت می دهند، احتمالاً نباید نگران خطر احتمالی دریافت مستمری از کارافتادگی خود باشند.

این یافته‌ها سؤالات مهمی را در مورد تعامل سلامت و برنامه کاری با ریتم طبیعی بدن ایجاد می‌کنند، اما نمی‌توانند پیش‌بینی کنند که در نهایت مسیر شغلی یک فرد شبانه چگونه خواهد بود.

نتایج این تحقیق در مجله Occupational & Environmental Medicine منتشر شده است.