به گزارش خبرنگار بازارگزارش های مردمی و گلایه مسافران حاکی از آن است که برخی از سرویس های بهداشتی مجتمع های خدماتی و گردشگری حاشیه جاده های استان یا با خرابی تجهیزات مواجه هستند و یا درب آنها در هنگام مراجعه مسافران بسته است. در برخی موارد وضعیت نظافت و امکانات اولیه به گونه ای نیست که بتوان آن را به عنوان سرویس بهداشتی مناسب و قابل استفاده برای مسافران در نظر گرفت.
این موضوع شاید در نگاه اول موضوع کوچکی به نظر برسد اما در استانی مانند هرمزگان که بخش قابل توجهی از سفرهای آن جاده ای است و راه های ارتباطی آن به شهرها و جزایر توریستی پر رفت و آمد منتهی می شود، سرویس بهداشتی مناسب یکی از اساسی ترین نیازهای مسافران است.
مسافرانی که ساعت ها در جاده های استان تردد می کنند انتظار ندارند با امکانات لوکس مواجه شوند. انتظار آنها دسترسی به یک توالت سالم، تمیز، روشن و قابل استفاده است. اما گزارش های مردم حاکی از برخورد مکرر با درهای بسته، خرابی شیرآلات و تجهیزات، عدم نظافت مناسب و حتی غیرقابل استفاده بودن برخی خدمات است.
این موضوع برای خانواده هایی که با کودکان، سالمندان یا افراد دارای محدودیت حرکتی سفر می کنند اهمیت بیشتری پیدا می کند و نبود سرویس بهداشتی قابل استفاده می تواند توقف کوتاه در مسیر را به مشکلی جدی تبدیل کند.
از سوی دیگر، مجتمع‌های خدماتی و رفاهی کنار جاده‌ای تنها مکان‌هایی برای توقف خودروها یا خرید ملزومات سفر نیستند. این مجموعه ها بخشی از تجربه مسافر از مسیر و مقصد است. بنابراین وقتی گردشگر پس از طی مسافتی طولانی با سرویس بهداشتی شکسته یا بسته مواجه می شود، این تجربه می تواند تصویر نامناسبی از کیفیت خدمات جاده ای و گردشگری استان در ذهن او ایجاد کند.
مسئولیت نگهداری روزانه هر مجموعه باید به وضوح بین ناظر و اپراتور تعریف شود. اما صرف نظر از تقسیم وظایف، نتیجه نهایی نباید روی مسافر تاثیر بگذارد. چنانچه بهره بردار موظف به نگهداری و تامین امکانات باشد، دستگاه نظارت موظف است بر اجرای این تعهدات نظارت داشته باشد و در صورت ادامه وضعیت نامناسب اقدامات قانونی و اجرایی لازم را انجام دهد.
در مقایسه با برخی از استان های کشور که در سال های اخیر به ساماندهی مجتمع های خدماتی و رفاهی بین راهی توجه بیشتری داشته اند، وضعیت بخشی از سرویس های بهداشتی در مسیرهای هرمزگان نیازمند بازنگری جدی است. در بسیاری از مسیرهای پرتردد در استان‌های دیگر، مسافران با مجتمع‌هایی مواجه می‌شوند که علاوه بر سرویس‌های بهداشتی تمیز و قابل استفاده، امکاناتی مانند نمازخانه، استراحتگاه، آب آشامیدنی و خدمات رفاهی منظم‌تری را ارائه می‌دهند. در حالی که در برخی مسیرهای هرمزگان حتی دسترسی به ابتدایی ترین سرویس یعنی سرویس بهداشتی سالم و روباز نیز برای مسافران مشکل ساز است.
این تفاوت در کیفیت خدمات را نمی توان نادیده گرفت، به خصوص برای استانی که یکی از مهم ترین مقاصد سفر و گردشگری کشور محسوب می شود. اگر قرار است هرمزگان از ظرفیت گردشگری خود بهره بیشتری ببرد، کیفیت خدمات از لحظه ورود مسافر به جاده تا رسیدن به مقصد نیز باید جزو برنامه توسعه گردشگری استان باشد. چرا که تجربه گردشگر به جذابیت مقصد محدود نمی شود و آنچه در طول مسیر می بیند و دریافت می کند نیز در قضاوت او در مورد کیفیت سفر تاثیر دارد.
در این بین اداره کل راهداری و حمل و نقل جاده ای هرمزگان به عنوان یکی از اصلی ترین نهادهای مرتبط با مجتمع های خدماتی رفاهی حاشیه جاده ای می تواند در خصوص وضعیت موجود، تعداد مجتمع های فعال، نحوه نظارت بر سرویس های بهداشتی و برخورد با کاربرانی که استانداردهای لازم را ندارند، توضیحات روشنی ارائه دهد.
فقط تعمیر شیر آب یا باز کردن در نیست. موضوع کیفیت خدماتی است که در یکی از مهم ترین نقاط تماس مسافران با زیرساخت های گردشگری استان ارائه می شود. هرمزگان برای توسعه گردشگری و افزایش طول عمر مسافران نیازمند زیرساخت های بزرگ و پرهزینه است اما در کنار آن نباید از این امکانات اولیه و ضروری غافل شد.
اکنون خواسته‌های مسافران و گردشگران روشن است: سرویس‌های بهداشتی در راه باید قابل استفاده باشند. نه اینکه مسافر پس از طی چند ده کیلومتر با در بسته یا تابلوی «شکسته» روبرو شود.
انتظار می‌رود دستگاه‌های متولی و بهره برداران مجتمع‌های خدماتی رفاهی وضعیت سرویس‌های بهداشتی در مسیرهای پرتردد استان را به‌طور جدی بررسی کرده و قبل از فرا رسیدن فصل‌های پرترافیک نسبت به رفع خرابی‌ها، اطمینان از پاکیزگی و باز نگه‌داشتن این خدمات ضروری اقدام کنند.
گفتگو در مورد این post