تجدید ارزیابی دارایی ها باعث خوشبینی بازار شد

ما شاهد افزایش سطح ارزش عمومی معاملات هستیم که بخشی از فضای مثبتی است که در واقع به خوش‌بینی و فضای حاکم بر رسانه‌ها در خصوص موضوع تجدید ارزیابی دارایی‌های شرکت‌ها به‌ویژه شرکت‌های بزرگ و پیشرو مرتبط است.

«اخبار بورسا»:

امیررضا علاباف کارشناس بازار سرمایه در گفتگو با ایران تحلیل درباره فضای ایجاد شده ناشی از تجدید ارزیابی دارایی های شرکت ها در بازار سرمایه گفت: همزمان با آغاز چرخش نسبی در بخش سیاست های پولی و کاهش شدت کاهش در بازار بین بانکی و در بازار پول. بازار سرمایه در مقایسه با رکود مطلق چند ماه اخیر روزهای نسبتا خوبی را سپری می کند و شاهد رشد سطح عمومی ارزش معاملات نیز بخشی از این جو مثبت است که در واقع مصادف با خوش بینی و رسانه های حاکم است. جو در مورد موضوع تجدید ارزیابی دارایی ها. شرکت ها به ویژه شرکت های بزرگ و پیشرو.

وی ادامه داد: به طور کلی این راننده از نوع اسمی است و در واقع فقط یک بازی اعداد در ترازنامه شرکت ها است. این دارایی ها از دیرباز در دل شرکت ها وجود داشته و جدید محسوب نمی شوند. بنابراین جالب به نظر می رسد که تا قبل از فضای فعلی، بازار به همان شرکت هایی که سهام آنها در حال حاضر رو به افزایش است، توجهی نداشت.

علاباف خاطرنشان کرد: اما افزایش سرمایه شرکت‌ها از محل مازاد تجدید ارزیابی (ارزش کارشناسی منهای ارزش دفتری جاری) دارایی‌های ثابت غیرقابل استهلاک علی‌رغم عدم به‌روزرسانی و نمایش مناسب هزینه‌های استهلاک شرکت‌ها و افزایش مصنوعی. در اندازه سودآوری شرکت ها که یکی از دلایل کیفیت ضعیف تر سود شرکت هاست. بازار سهام و عدم فاکتورینگ بالاست. همچنین پتانسیل خوبی برای این شرکت ها وجود دارد. از جمله کاهش و به‌روزرسانی نسبت بدهی‌ها، افزایش ظرفیت استقراض شرکت‌ها برای تأمین مالی بر اساس بدهی خارجی، واقعی‌تر کردن شاخص‌های عملکرد و در نظر گرفتن ارزش دفتری و نسبت P/E واقعی سهام. شرکت هایی که این موضوع را برای بازار جذاب تر می کنند.

وی گفت: همچنان قابل ذکر است که حتی در صورت به روز رسانی ارزش دارایی های استهلاک پذیر و محاسبه هزینه های استهلاک بر اساس عمر مفید باقیمانده و ارزش استهلاک دارایی های سرمایه ای و کاهش سود حسابداری، جریان های نقدی از شرکت از جمله می باشد. میزان جریان های نقد آزاد اهرمی و سود غیر اهرمی قابل تقسیم و همچنین ارزش گذاری شرکت ها بر اساس این جریان های نقدی و جریان های نقدی تنزیل شده یا مدل های DCF منجر به تفاوت نخواهد شد و اثر منفی نخواهد داشت. همچنین توجه به این نکته مهم است که هزینه استهلاک هزینه قابل کسر مالیات نیست.

وی ادامه داد: به طور کلی مبنای تصمیم گیری برای سرمایه گذاری در سهام شرکت ها، فعالیت های تجاری، مدل کسب و کار آنها و همچنین ارزش آفرینی و سود اقتصادی ناشی از این فعالیت های پایدار و عملیاتی است. اولین با فرض فعالیت های تداوم شرکت ها چه به ویژه برای سهامداران خرده حائز خواهد بود سودآوری شرکت ها، سود قابل تقسیم و در حقیقت چرخه ایجاد شده و کارایی مدیریت در زمینه کارگیری دارایی های شرکت و افزایش هر ریال سود ایجاد شده به ازای هر. ریال دارایی خواهد بود.

لازم به ذکر است که دیدگاه سهامداران عمده در بحث سرمایه گذاری با دیدگاه سهامداران خرد کاملا متفاوت است و حتی گاهی اوقات تضاد منافع آشکاری بین این دو گروه ذی نفع وجود دارد، بنابراین تمرکز سهامداران عمده بیشتر بر روی موضوعات حاکمیت شرکتی است. امتیازات و منافع شخصی ایجاد شده از بلوک سهام مدیریتی و کنترلی و غیره و عموماً دارای افق سرمایه گذاری بلندمدت است که ممکن است در نقطه مقابل سهامداران خرد باشد.

طبقه‌بندی کلی برای مدل‌های ارزش‌گذاری سهام شامل دو دسته مدل با فرض تداوم فعالیت و مدل‌هایی با فرض عدم تداوم فعالیت شرکتی است، بنابراین در واقع زمانی برای واحدهای تولیدی و خدماتی در بازار دارایی اهمیت پیدا می‌کنند. فرض بر این است که ادامه فعالیت شرکت و خاتمه آتی آن توجیه اقتصادی ندارد و آنچه برای ما اهمیت دارد ارزش انحلال است که به عبارت ساده یعنی زمانی که مدیریت شرکت بتواند به درستی و بهینه از ارزش شرکت استفاده کند. بسیاری از دارایی ها برای دستیابی به گردش دارایی مناسب، درآمد و سود خالص استفاده می شوند. (نسبت های سودآوری رشد و بالاتر از میانگین صنعت و …) این دارایی ها برای سهامداران خرد ارزشی نخواهد داشت و نباید عامل اتکای بالایی در محاسبه ارزش منصفانه سهام ذکر شده در بالا باشد.

پایان مقاله