در سال گذشته ۱۳۸ میلیون کفش تولید کردیم/ در ۱۴۰۳ افزایش صادرات خواهیم داشت

بازار؛ گروه صنعت: صنایع مختلف در سال گذشته با مسائل و چالش های زیادی مواجه بوده و تمامی زیربخش های مرتبط با صنایع را درگیر خود کرده است. بنابراین پیش‌بینی یا ارزیابی آنچه می‌توان برای صنایع در سال جدید پیش‌بینی کرد کار ساده‌ای نیست، زیرا ارائه یک تحلیل صحیح در گام اول نیازمند یک سری آمار و ارقام است. این در حالی است که اکثر صنایع از جمله صنایع چرم و کفش به سختی آمار تولید را پیدا می کنند و به همین دلیل به گفته علی لشکری، عضو هیئت مدیره انجمن صنعت کفش ایران، بیشتر تحلیل ها در این صنعت انجام می شود. بر اساس نظرسنجی ها هستند. علمی و شهودی است و به عبارتی هرکس از شبهاتش دوست من می شود. مخصوصاً وقتی صحبت از صنعت کفش می شود که ساختار تولید آن کمی پیچیده است، یعنی هم تولید صنفی و هم صنعتی دارد و واحدهای تولیدی در شهرک های صنعتی و در کوچه و پس کوچه و زیرزمین شهرهای مطرح در این شهر مستقر هستند. صنعت مانند تبریز، تهران، مشهد، قم، اصفهان، هیدج و … است به طوری که اندازه واحدهای تولیدی کوچک و خانگی کوچک با کمتر از 9 نفر و واحدهای صنعتی متوسط ​​با بیش از 300 نفر پرسنل و بیش از 1000 نفر است. ضمنا به صورت دستی با تیراژ پایین تولید می شوند و با جدیدترین ماشین آلات ایتالیایی و چینی تولید ماشینی در تیراژ بسیار بالا انجام می شود.

عضو هیأت مدیره جامعه صنعت کفش ایران: بر اساس اطلاعات به دست آمده از منابع رسمی وزارت ایمنی در خصوص تولید، پیش‌بینی تولید واحدهای صنعتی در پایان سال گذشته 138 میلیون جفت می‌باشد. بر اساس آخرین آمار به دست آمده در آبان ماه 1402 نسبت به مدت مشابه سال قبل 7.8 درصد کاهش تولید و 16.4 درصد کاهش نسبت به بودجه را نشان می دهد.

از سوی دیگر، وی بر این باور است که تحلیلی از آنچه در انتظار این صنعت است دشوار است زیرا نگاه صادراتی در تولید آنها حاکم است و باید کیفیت تولید را در سطح بالا و همچنین بدون مجوز حفظ کنند. و بدون مجوز از اتحادیه ها تولید هر گونه متریال با کیفیت در دستور کار آنها قرار دارد. در واقع این مقام صنفی معتقد است که این موارد نشان دهنده عمق پیچیدگی های صنعت چرم و کفش کشور است و از این رو نباید در قضاوت هایمان کلی گویی کنیم و اگر حرف می زنیم و پیش بینی می کنیم باید به یاد داشته باشیم که کدام صنعت را قضاوت می کنیم. . انجام دادن.

این عضو هیئت مدیره جامعه صنعت کفش ایران به خبرنگار بازار می گوید: در هر صورت با توجه به اطلاعات به دست آمده از منابع رسمی وزارت ایمنی در خصوص تولید، پیش بینی تولید واحدهای صنعتی در پایان سال سال قبل 138 میلیون جفت بوده که بر اساس آخرین آمار به دست آمده در آبان ماه 1402 نسبت به مدت مشابه سال قبل 7.8 درصد کاهش و نسبت به بودجه 16.4 درصد کاهش داشته است. البته در این مورد صحبت از تولید واحدهای صنفی نیست و بررسی های میدانی به طور قطع نشان می دهد که این واحدها نیز با کاهش مواجه هستند.

رشد 8.5 درصدی ارزش صادرات کفش

لشکری ​​خاطرنشان کرد: درباره صادرات انواع کفش از نظر ارزشی 8.5 درصد و از نظر وزنی 19 درصد رشد را شاهد هستیم که پیش بینی می شود با این روند تا پایان سال 1402 به حدود 90 میلیون دلار ارزش و 44 هزار و 550 تن وزن برسد که از نظر ارزشی حدود 2.6 درصد است. و از نظر وزن نسبت به سال جاری 32 درصد افزایش خواهد داشت.

وی ادامه داد: شایان توجه است که پیش از این طی مکاتباتی با مسئولان ذیربط از جامعه صنعت کفش ایران دلیل پایین بودن نرخ رشد صادرات کفش را بیان کردیم و اعلام کردیم تا زمانی که این نگاه حاکم باشد، صادرکنندگان پولی پرداخت نخواهند کرد. قیمت کامل محصولاتشان برای خرید کالا به قیمت آزاد در بازار و بورس نمی‌توان او را مجبور کرد ارز حاصل از صادرات خود را به قیمت ارزان‌تر از قیمت تمام شده بفروشد.

کاهش تولید و از دست دادن نیروی کار؛ نتیجه خواب سرمایه و کمبود نقدینگی صنعت

لشکری ​​اذعان داشت: در واقع این یک امر طبیعی است که وقتی سرعت رشد صادرات کاهش می یابد، فشار بر بازار داخلی افزایش می یابد و جریان کالا و گردش پول در داخل کند می شود. به گونه ای که شاهد خواب وجوه در انبارها و افزایش دوره های فروش و فشار کسری نقدینگی افزایش قیمت تمام شده به دلیل بالا بودن دو شاخص مذکور خواهیم بود، نتیجه این تعاملات کاهش می باشد. تولید و سقوط نیروی کار خواهد بود.

وی خاطرنشان کرد: به تبع آن پیش بینی می شود در سال 1403 با اصلاح قانون رفع موانع تولید و تعدیل نرخ ارز برای صادرکنندگان، افزایش صادرات انواع کفش توسط تولیدکنندگان معتبر نباید دور از انتظار باشد.

لشکری ​​در ادامه به بحث رکود-تورم در صنعت کفش، موضوع قدرت خرید به عنوان یکی از مهم ترین عوامل افزایش تقاضا در صنعت کفش اشاره کرد و گفت: بررسی های کمیسیون آماری و مطالعات راهبردی کشور انجمن صنعت کفش ایران حاکی از آن است که در سال 1401 سهم پوشاک و کفش در سبد هزینه خانوار حدود 9/4 درصد است که برای پوشاک حدود 4 درصد و برای کفش حدود 9 درصد برآورد شده است. این در حالی است که طی ده سال از سال 1401 تا 1390 هزینه های غیرخوراکی خانوارها حدود 10 برابر و قیمت تمام شده کفش نیز در همین بازه زمانی حدود 6 تا 7 برابر افزایش یافت و همین عامل باعث شد که سهم کفش کاهش از 17.1 درصد در سال. 90 در سال 1401 به حدود 9 دهم درصد کاهش یافته است.

عضو هیئت مدیره جامعه صنعت کفش ایران: فشار ناشی از افزایش شدید نرخ ارز در سال های 1397 تا 1401 و بهمن 1402 منجر به نوسانات فزاینده قیمت مواد اولیه و افزایش هزینه های سربار شده است. با وجود کاهش ظرفیت تولید

عضو هیأت مدیره جامعه صنعت کفش ایران همچنین بیان کرد: از منظری دیگر می توان به عمق رکود صنعت کفش طی سال های 97 تا 1401 و بهمن 1402 رسید و مقایسه ای است با تورم همه کالاها و خدمات مصرفی با تورم خرده فروشی کفش در سال های شوک ارزی. .

تورم کفش زیر 40 درصد در سال جدید به شرط ثابت بودن نرخ ارز

وی ادامه داد: مقایسه نرخ تورم 26.6 درصد و 29.7 درصد در سال 1396 برای کلیه کالاها و خدمات و نرخ تورم کفش با نرخ تورم حدود 43 درصد در بهمن ماه 1402 برای هر دو شاخص نشان دهنده این واقعیت است که فشار ایجاد شده است. با افزایش شدید نرخ تورم. ارز در این سال ها منجر به نوسانات فزاینده قیمت مواد اولیه و افزایش هزینه های سربار علیرغم کاهش ظرفیت تولید شده است. این در حالی است که رشد درآمد اکثریت مصرف کنندگان در این سال ها کمتر از رشد قیمت فروش در خرده فروشی ها بوده است. این شکاف بین درآمد پایین مصرف کننده و افزایش قیمت باعث تقویت رفتار اکثر مصرف کنندگان برای کاهش نرخ مصرف شد و همین عامل باعث رکود و کاهش تقاضا در بازار داخلی شد.

این مقام صنفی در پایان گفت: پیش بینی می شود در سال 1403 با فرض ثبات در نوسانات نرخ ارز، با توجه به اینکه تورم نقطه به نقطه کل و کفش در بهمن ماه 1402 از روند کاهشی نسبت به ابتدای سال برخوردار بوده است. . ببینیم روند نزولی تورم کل و تورم کفش به کمتر از 40 درصد می رسد و این انتظارات تورمی نزولی سرعت افزایش قیمت انواع کفش را کاهش می دهد.